tedavi — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 15 Ekim 2026, 23:36 (Türkiye saati)

Word
592
kaynak
39
tarihsel tanık
111.924
en eski kayıt
8. yy.

tedavi

Çeşitli yöntemlerle hastalığı iyileştirme; terapi

Tedavi, Arapça tedāvī sözünden alınmıştır; Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî bu kökende birleşir. Kâmûs-ı Türkî'ye göre söz, devā ‘ilaç, çare’ kökünden tefâ'ul kalıbıyla kurulmuş bir masdardır ve asıl anlamı ‘ilaç ya da tıbbi önlemle kendi kendine bakmak’tır. Şemseddin Sâmî bu yüzden sözün hekimin hastayı iyileştirmesi için geçişli kullanılmasını yanlış bulur, o anlamda müdâvât denmesini ister. Oysa Tarihsel Derlem'deki en eski tanıklarda, XVII. yüzyıl tıp çevirisi Tezkire-i Dâvûd Tercümesi'nde, söz hastalığı ilaçla iyileştirme anlamında kullanılır; XX. yüzyıl başında Kestelli de sözü hastaya bakıp ilaçla iyileştirme anlamıyla kaydeder; Türkiye Türkçesinde tedavi hem hastalığı iyileştirmeyi hem de aksayan bir şeyi düzeltmeyi anlatır.

  1. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: tedāvī
  2. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: tedâvî
  3. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: tedavi

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).