koruma
Bir kişiyi, canlıyı, nesneyi, hakkı veya değeri zarar görmesine yol açabilecek etkilerden uzak tutma. Tehlikeyi önleme, var olan niteliğin bozulmasını engelleme ve güvenli biçimde sürmesini sağlama gibi farklı amaçlarla uygulanır; muhafaza, sıyanet, vikaye.
Koruma, Türkçe koru- ‘korumak’ fiiline fiilden ad yapan -ma eki getirilerek kurulmuştur. Gülensoy koruma'yı koru- maddesinde, fiilin Türkiye Türkçesindeki türevleri arasında sayar ve fiili Eski Türkçe ve Karahanlı korı- biçimine bağlar. Aynı aileden gelen koru ‘bakımlı küçük orman’ da korı- ‘korumak’ fiiline -ğ eki getirilerek türemiştir (ETDES, Gülensoy, Stachowski). Redhouse 1890'da koruma'yı ‘koruma, himaye’, ‘yetme’ ve ‘korunmuş’ anlamlarıyla ayrı söz olarak kaydeder. ‘Koruma görevlisi’ ve finans dilindeki ‘riskten korunma işlemi’ anlamları yakın dönemde gelişmiş yeni kullanımlardır (Bitigçi açıklaması).
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: koruma
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: koruma