rekabet
Benzer hedefe yönelenlerin birbirine göre üstün konuma ulaşmak için gösterdiği çaba; ilgili: → yarışmak.
Rekabet, Arapça raḳāba sözünden alınmıştır; Tietze sözü Arapça r-ḳ-b kökünden gelen bu biçime bağlar, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî de Arapça kökenini gösterir. Tietze'nin verdiği ilk anlam ‘rakibin ayrılığını gözlemek’tir; söz Türkiye Türkçesinde aynı amaca yönelenler arasındaki çekişme ve yarış anlamında yerleşmiştir. XX. yüzyılda Toven de sözün Arapçadaki ‘gözetme, bekleme’ anlamından ayrılıp Türkçede aynı şeyi isteyenlerin yarışını anlattığını açıkça not eder. Osmanlı Türkçesinde sözün sonu -et ile söylenir; Kâmûs-ı Türkî ise Arapça kalıplarda rekâbe biçiminin kullanıldığını belirtir.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: rekâbet
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: rekabet