otorite
Başkalarının davranışını bağlayıcı kararlarla yönlendirmeyi ve alınan kararları uygulatmayı sağlayan yetki ve etki; ilgili: → yetke.
Otorite, Fransızca autorité ‘buyurma ve itaat ettirme gücü’ sözünden alınmıştır. Tietze sözü ‘emretme, itaat ettirme gücü’ anlamıyla ve 1985 tarihli bir tanıkla verir; Karaağaç ‘yaptırma, yasaklama, emretme hakkı ya da gücü’, ‘siyasi veya idari güç’ ve ‘alanında kendini kabul ettirmiş kişi’ anlamlarını kaydeder. Aynı Fransızca aileden otoriter, otoritarizm ‘baskıcılık’ ve otorizasyon ‘yetkilendirim’ de Türkiye Türkçesine geçmiştir. Sözcük Kâmûs-ı Türkî'de yer almaz; incelenen kaynaklardaki en eski kaydı XX. yüzyıl başında Kestelli'nin sözlüğündedir.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: otorite
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: otorite