baskı
Bir eserin basımında kullanılan teknik ve malzemenin ortaya çıkardığı görünüm ile nitelik.
Baskı, Türkçe bas- ‘basmak’ fiiline fiilden ad yapan -kı ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Tietze sözü Eski Osmanlıcada basku ~ baskı biçimleriyle ve ‘basma, basış, ağırlık’ anlamıyla kaydeder; en eski tanığı 1466 tarihli bir metindeki Baṣḳusuz sazı yėl alur sözüdür. Önce bir iş adı olan söz, zamanla bastırmaya yarayan aletleri, mengeneyi, kalıbı ve damgayı da anlatmıştır. ‘Tazyik, zorlama’ anlamı Kâmûs-ı Türkî'de baskı altında olmak deyimiyle görünür; Türkiye Türkçesinde söz ‘basım, edisyon’ anlamlarını da taşır.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: basku ~ baskı
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: baskı
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: baskı
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: baskı