işleyiş — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 18 Ekim 2026, 18:42 (Türkiye saati)

Word
1201
kaynak
41
tarihsel tanık
167.601
en eski kayıt
8. yy.

işleyiş

Sistemde görevlerin hangi sırayla yürütüldüğünü ve bir aşamadan diğerine neyin aktarıldığını gösteren düzen. İşleyişi izlemek aksamanın hangi noktada başladığını ortaya çıkarır, düzen değişirse ortaya çıkan ürün de değişebilir.

İşleyiş, işlemek fiilinden -(y)iş ekiyle türemiş Türkçe bir addır; işlemek de iş adına addan fiil yapan -le- ekinin getirilmesiyle kurulmuştur (ek çözümlemesi Bitigçi açıklaması). Şemseddin Sâmî'nin Kâmûs-ı Türkî'si sözü ‘işlemek fiili ve bunun tarzı’ diye tanımlayıp işlemek maddesine gönderir; orada fiilin makine, saat, değirmen gibi şeyler için ‘bozulmadan çalışmak’ anlamı da vardır. XX. yüzyıl başında Kestelli sözü ‘işleme tarzı’ diye verir. Bugünkü ‘bir düzenin, sistemin çalışma biçimi’ anlamı bu çekirdekten gelişmiştir.

  1. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: işleyiş
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: işleyiş

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).