arazi
Doğal veya kullanıma ayrılmış sınırlarıyla ele alınan kara yüzeyi bölümü; ilgili: → yer.
Arazi, Arapça arḍ ‘yer, toprak’ sözcüğünün çoğulu olan arāḍī ‘topraklar, yerler’den alınmıştır (Tietze, Kâmûs-ı Türkî, Karaağaç). Osmanlı Türkçesinde sözcük toprak hukukunun temel terimlerinden biri olmuş; Kâmûs-ı Türkî arâzî-i öşriye, arâzî-i harâciye, arâzî-i metrûke gibi türleri kaydetmiştir. Söz XV. yüzyılda Nevâyî'nin Leylî vü Mecnûn'unda, Osmanlı Türkçesinde Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde öşür ve haraç bağlamında geçer. Arapça çoğul, Türkiye Türkçesinde tekil bir ad gibi ‘yeryüzü parçası, toprak’ anlamıyla kullanılır.
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: arāzī
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: arāzī
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: arāzī
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: arazi