kanun (II)
Dikdörtgen biçiminde, bir köşesi kesik, yassı bir sandık üzerine gerilmiş tellerden oluşan, tırnak adı verilen çalgıçlarla çalınan ince saz çalgısı
Kanun adlı çalgının adı, ‘kural, yasa’ anlamındaki kanun ile aynı Arapça ḳānūn sözcüğüdür. Tietze çalgı anlamını ayrı bir maddede Arapçaya bağlar; Kâmûs-ı Türkî ise bu sözün ‘kural’ anlamlı kânûn'un aynısı olduğunu açıkça belirtir ve çalgının icadını rivayete göre Fârâbî'ye bağlar. Türkçedeki ilk tanık 1451 tarihli bir Anadolu metnindedir; kanun burada def, çeng, erganun ve ney ile birlikte sayılır. Tarihsel Derlem'de XVI. yüzyılda Çağatay şiirinde, XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi'nin saz listelerinde görülür. Kâmûs-ı Türkî'nin eşleştirmesine göre çalgı adı da sonuçta Yunanca kanōn ‘cetvel tahtası’ sözüne dayanır.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳānūn
- 16. yy. · Çağatay Türkçesi: kānūn
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kânûn
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: kânûn
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kânûn
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kanun