makine
Enerji kullanarak veya enerji akışını dönüştürerek belirli işi yerine getiren, birbiriyle bağlantılı parçalar bütünü; ilgili: → düzenek.
Makine, İtalyanca macchina sözünden alınmıştır (Tietze, Karaağaç, Kâmûs-ı Türkî); Kâmûs-ı Türkî İtalyanca sözün Yunancadan geldiğini de belirtir. Türkçede makina ve makine biçimleri uzun süre yan yana yaşamıştır; Tietze sondaki ünlünün değişkenliği için acente/acenta maddesine gönderir. Osmanlı Türkçesinde söz saat, vapur ve ziraat makineleri gibi çarkla, buharla ya da elle işleyen aletlerin adıdır. Halk ağzında ve argoda ‘otomobil’ ve ‘tabanca’ anlamlarını da kazanmıştır; Ahmed Rasim'in 1922 tarihli bir tanığında herifte makine olması ‘silahı olması’ demektir.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: makine
- 20. yy. · Osmanlı Türkçesi: makine
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: makine