öteki
Anılanın dışında kalan kişi veya nesne; ilgili: → öbürü.
Öteki, öte sözüne aitlik bildiren -ki ekinin getirilmesiyle kurulmuştur; Gülensoy sözü öt-e+ki diye çözümler, yani öte'yi öt- köküne -e ekiyle bağlar. İncelenen kaynaklardaki en eski tanıklar Dede Korkut Kitabı'ndandır: dün yoḳ öteki gün ‘dünden önceki gün’ ve öteki ḳara ṭaġ ‘öbür kara dağ’. Meninski 1687'de öteki gün'ü ‘önceki gün’ karşılıkları arasında verir. Kâmûs-ı Türkî öteki'yi yakındakini gösteren beriki'nin karşıtı olarak ‘daha uzakta bulunan’ ve ‘diğer, öbür’ anlamlarıyla verir, öteki beriki ‘şu bu, herkes’ deyimini de kaydeder. Tietze XX. yüzyıl yazarlarından ve Anadolu ağızlarından çok sayıda tanık sıralar.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: öteki
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: öteki
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: öteki
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: öteki