aranmak — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 17 Ekim 2026, 16:14 (Türkiye saati)

Word
1124
kaynak
40
tarihsel tanık
132.234
en eski kayıt
8. yy.

aranmak

Kişiyi, nesneyi veya bilgiyi bulmaya, incelemeye ya da iletişim kurmaya yönelik girişimin hedefi olmak; ilgili: → aramak.

Aranmak, ‘aramak’ fiilinin gövdesi ara- üzerine -n- ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir fiildir. Bu ek hem edilgenlik hem dönüşlülük bildirdiği için sözcük iki ayrı işlev taşır: ‘arama işine konu olmak’ ve ‘kendi üstünde ya da çevresinde bir şey aramak’. Tietze bu iki kullanımı ayrı maddelerde verir. Kâmûs-ı Türkî taharri olunma ve üstünü başını yoklama anlamlarının yanında ‘değeri sonradan anlaşılmak’ anlamını da kaydeder; Türkiye Türkçesindeki ‘eksikliği duyulmak’ kullanımı bu çizgiyi sürdürür. Bilinen en eski tanığı XV. yüzyılda derlenen Saltuk-nâme'dedir (_aranmağa kâbil olmadı_); sözlüklerdeki en eski kaydı Meninski'nin 1687'de yayımlanan sözlüğündedir.

  1. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: aranmak
  2. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: aranmak
  3. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: aranmak
  4. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: aranmak
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: aranmak

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).