vurgu — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 18 Ekim 2026, 07:08 (Türkiye saati)

Word
1149
kaynak
41
tarihsel tanık
157.132
en eski kayıt
8. yy.

vurgu

Konuşmada bir hecenin veya sözcüğün çevresindekilere göre daha belirgin duyulmasını sağlayan ses özelliği. Sesin gücü, süresi veya ezgisi değiştiğinde dinleyici hangi bölümün öne çıkarıldığını ve sözün niyetini daha kolay ayırt eder; aksan.

Vurgu, vurmak fiilinin kökü vur- ile fiilden ad yapan -gu ekinin birleşmesinden oluşmuş bir Türkçe türetmedir. Gülensoy sözcüğü bu biçimde çözümler ve dil bilgisi terimi olarak ‘bir hecenin ya da sözcüğün ötekilerden daha baskılı söylenmesi’ anlamıyla verir. XIV. yüzyıla ait bir Arapça-Türkçe sözlükte geçen urġu ~ orġu ‘darbe, vuruş’ aynı ur- + -ġu yapısının eski bir örneği sayılabilir (Clauson; bağ Bitigçi açıklaması). Anadolu ağızlarında vurgu yazılışı yaraya konan halk ilacından fes süsüne uzanan başka anlamlar da taşır.

  1. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: urġu ~ orġu
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: vurgu

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).