ortak — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 21 Ekim 2026, 00:24 (Türkiye saati)

Word
1259
kaynak
41
tarihsel tanık
185.253
en eski kayıt
8. yy.

ortak

İşin yürütülmesini, kazanç ve yükümlülüklerini başkalarıyla paylaşan kişi veya kuruluş; ilgili: → ortaklık.

Ortak, Uygur ve Karahanlı metinlerinde ortuk biçimiyle ‘ortak, şerik’ anlamında geçen eski bir Türkçe sözdür; Clauson'a göre erken bir dönemde ortak'a dönüşmüştür. Kökeni tartışmalıdır: Clauson, ETDES ve Kâmûs-ı Türkî sözü orta'nın eski biçimi ortu'dan -k ekiyle türetir; Stachowski anlam gelişimini açık bulmayarak orun ve ordu ile aynı köke, *orutak ‘aynı konağı paylaşan’ biçimine bağlar; Gülensoy ise *or- ‘biçmek’ fiilinden bir türetme önerir. Kur'an Tercümesi'nde ortak kat- ‘Tanrı'ya ortak koşmak’ kalıbıyla geçer.

  1. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: ortuk
  2. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ortuk ~ ortak
  3. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: ortak
  4. 14. yy. · Harezm Türkçesi: ortak
  5. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ortak
  6. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: ortağ ~ ortak
  7. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ortaḳ ~ ortaġ
  8. 15. yy. · Osmanlı Türkçesi: ortaḳ, ortaḳcı
  9. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ortak
  10. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ortak
  11. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ortak

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).