suç
Törelere, ahlak kurallarına aykırı davranış
Suç, kökeni tam aydınlatılamamış eski bir Türkçe sözdür. Kaşgarlı Mahmud'da suç, kılıcın kesmeden sekip kaymasını anlatan bir yansımadır; er suç kıldı ise ‘adam işi üstlenmekten kaçındı’ demektir. Clauson bu mecaz anlamın Azerbaycan Türkçesi ve Osmanlıcadaki suç ‘kusur, kabahat, günah’ın kaynağı olabileceğini düşünür; Stachowski açıklamayı olası bulur, ETDES de ona dayanarak Menges'in Çince köken savını yanlış sayar. Gülensoy sözü *sū-ç kuruluşuyla açıklar. ‘Kabahat, günah’ anlamıyla Anadolu metinlerinde XIII. yüzyıldan, Kıpçakça sözlüklerde XIV. yüzyıldan beri görülür.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: suç
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: suç
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: suç
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: suç
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: suç
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: suç
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: suç
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: suç