tercih
→ yeğleme
Tercih, Arapça tercīḥ sözünden alınmıştır; Karaağaç sözü bir şeyi ötekinden daha iyi ya da üstün sayma, yeğleme anlamıyla Arapça alıntılar arasında verir. Kâmûs-ı Türkî sözü Arapçada rüchân ile aynı kökten, tefʿîl kalıbında kurulmuş bir mastar olarak açıklar ve ‘ilmi mala tercih etmeli’ örneğini verir. Tarihsel Derlem'deki en eski tanıklar XIV.–XV. yüzyıla ait Ahmed-i Dâ'î Dîvânı'ndadır; söz XV. yüzyılda Ali Şîr Nevâyî'de tercih kıl- biçimiyle, XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi'de tercîh olunmak kalıbıyla geçer: bir yerin beyaz bezinin Denizli bezine, Edirne'nin de başka diyarlara üstün tutulması bu sözle anlatılır.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: tercih
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: tercih
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: tercîh
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: tercîh
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: tercih
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: tercih