kimlik
Toplumsal bir varlık olarak insanın nasıl bir kimse olduğunu gösteren belirti, nitelik ve özelliklerin bütünü; etiket
Kimlik, kim soru zamirine -lik ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır; Gülensoy kim maddesinin türev listesinde kimlik'i açıkça sayar. Taban kim Eski Türkçeden beri kullanılır: Tietze zamiri Eski Türkçe kim'e bağlar, Gülensoy Uygurca ve Divanü Lugati't-Türk tanıklarını anar, Stachowski Ortak Türkçe *kim biçimine götürür. Sözün ‘kim olma durumu’ anlamından ‘hüviyet’ ve ‘kimlik belgesi’ anlamlarına geçtiği düşünülebilir (Bitigçi açıklaması); XIX. yüzyıl sonundaki Kâmûs-ı Türkî'de maddesi yoktur. Caferoğlu'nun Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü'ndeki ‘hapishane’ anlamlı kimlik ise ayrı bir sözdür.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kimlik