oraya — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 18 Ekim 2026, 15:18 (Türkiye saati)

Word
1189
kaynak
41
tarihsel tanık
164.513
en eski kayıt
8. yy.

oraya

Konuşanın bulunduğu noktadan ayrı, işaret edilmiş veya daha önce anılmış bir yere doğru. Yer tam adıyla yinelenmez; yönelme eki almış gösterme zamiri, hareketin ya da aktarımın hedefini konuşma bağlamına bağlar.

Oraya, ora gösterme adına -(y)a yönelme ekinin eklenmesiyle oluşmuştur. Stachowski ora'yı ‘o’ anlamındaki gösterme sözüne yön bildiren +ra ekinin gelmesiyle açıklar ve Ortak Türkçedeki *ora'nın ‘oraya doğru’ anlamı taşıdığını düşünür; *ol ara ‘o ara’ açıklamasını ise ses bakımından reddeder. Gülensoy da oraya'yı o+ra+y+a diye çözümler ve yön ekini eski +ġaru ekine bağlar. Tarihsel Derlem'de oraya XV. yüzyılda Saltuk-nâme'de geçer: _üç yılda oraya varamazsın_ (SaN I 127/11). Meninski 1687'de *oraja doghru* ‘oraya doğru’ öbeğini kaydeder; Kâmûs-ı Türkî ora maddesinde oraya ve oraya kadar örneklerini verir.

  1. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: oraya
  2. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: oraya
  3. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: oraya
  4. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: oraya
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: oraya

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).