ölüm — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 19 Ekim 2026, 23:31 (Türkiye saati)

Word
1236
kaynak
41
tarihsel tanık
179.215
en eski kayıt
8. yy.

ölüm

Bir insan hayatının tam ve kesin olarak sona ermesi; ahiret yolculuğu, son, ebedî uyku, son yolculuk, emrihak, irtihal, memat, mevt, vefat

Ölüm, öl- fiiline tek bir oluşu ya da işi bildiren -üm ekinin getirilmesiyle kurulmuş eski bir Türkçe addır. 9. yüzyıla ait Irk Bitig'de ölümde ozmış ‘ölümden kurtulmuş’ kalıbıyla geçer; Uygur metinlerinde ölüm küni ‘ölüm günü’, ölüm yeri ‘ölüler diyarı’ gibi tamlamalarla görülür. Kaşgarlı Mahmud ve Kutadgu Bilig sözü aynı biçimde kullanır. Clauson'a göre bütün dönemlerde ve Türk dillerinin hemen hepsinde yaşar; Harezm, Kıpçak ve Çağatay metinlerinden Anadolu'ya dek biçimi değişmeden ulaşmıştır.

  1. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: ölüm
  2. 10. yy. · Eski Uygur Türkçesi: ölüm
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ölüm
  4. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ölüm
  5. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: ölüm
  6. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ölüm
  7. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ölüm

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).