uygulamak
Benimsenmiş bilgi, kural veya tasarıyı somut davranış ve işlemlerle gerçekleştirmek; ilgili: → gerçekleştirmek.
Uygulamak, uy- ‘uymak’ fiilinden -gu ekiyle kurulmuş bir ada +la- ekinin getirilmesiyle oluşmuştur (Gülensoy). Gülensoy, aradaki uygu adının Türkiye Türkçesinde bağımsız olarak kullanılmadığını özellikle belirtir. Kök fiil uy- ise Tietze ve Gülensoy'a göre Eski Türkçe uḏ- ‘izlemek, ardından gitmek’ten gelir; Eski Anadolu metinlerinde ‘birine uyup ardından gitmek’ anlamıyla görülür (Tietze). Sözcüğün kendisi için incelenen kaynaklarda tarihî tanık yoktur; Derleme Sözlüğü'nün 1979 tarihli cildinde tanımlarda kullanılır, Gülensoy da uygulama, uygulamalı, uygulayıcı, uygulanabilirlik gibi türevleriyle Türkiye Türkçesindeki ailesini sıralar.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: uygulamak