fabrika — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 18 Ekim 2026, 18:42 (Türkiye saati)

Word
1201
kaynak
41
tarihsel tanık
167.601
en eski kayıt
8. yy.

fabrika

Makinelerin, çalışanların ve üretim aşamalarının aynı işletme düzeni içinde bir araya geldiği büyük üretim yeri. Malzeme burada işlenir, biçimlendirilir veya birleştirilir; elde edilen ürünler kullanıma ya da başka üretimlere hazırlanır.

Fabrika, İtalyanca fabbrica ‘imalathane’ sözünden alınmıştır; İtalyanca söz Latince fabrica ‘ustalık işi’ ile onun dayandığı faber ‘usta zanaatkâr’ adına uzanır (Tietze). ETDES ve Karaağaç da İtalyanca kökeni verir; Şemseddin Sâmî ise Kâmûs-ı Türkî'de, Kestelli de sözlüğünde sözü Fransızca fabrique'e bağlar. XIX. yüzyıl sonunda söz makineli imalathanenin yanında buharla işleyen un değirmeni için de kullanılıyor, gazete dilinde uydurma haberlere de ‘fabrika’ deniyordu. Halk ağzında favrika ve paprika söyleyişleri kaydedilmiştir; Derleme Sözlüğü pafrika, pavlika ve palike biçimlerini verir.

  1. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: fabrika
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: fabrika

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).