omuz — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 18 Ekim 2026, 07:08 (Türkiye saati)

Word
1149
kaynak
41
tarihsel tanık
157.132
en eski kayıt
8. yy.

omuz

Kolun gövdeyle birleştiği, köprücük kemiği ve kürek kemiği çevresindeki hareketli üst beden bölümü. Kolu kaldırma ve döndürme gibi hareketlere katılır, günlük dilde yük taşınan veya birine yaslanılan yer olarak da anılır; çiğin, dal (II).

Omuz, Eski Türkçe ve Karahanlı metinlerinde görülmez; ilk tanıkları XIII.–XIV. yüzyılda Memlûk Kıpçakçası sözlüğünde ve Eski Anadolu Türkçesinde (Yûnus Emre Dîvânı, Süheyl ü Nev-bahâr) çıkar. Kökeni tartışmalıdır. Stachowski ve ÈSTJa sözcüğü ‘kabarık, çıkıntılı şey’ anlamı verilen *om köküne, Gülensoy *omur biçimine bağlayarak Türkçe sayar; Starostin–Dybo–Mudrak Altay kuramı çerçevesinde Moğolca *omur- ‘köprücük kemiği’ ile karşılaştırır. Hasan Eren ise Rumca ômos ‘omuz’ sözünden alındığını savunur; Talat Tekin ve Şemseddin Sâmî de bu yöne eğilir. Tietze soruyu açık bırakıp sözcüğü Türkiye Türkçesi söz varlığı içinde ele alır.

  1. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: omuz
  2. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: omuz
  3. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: omuz
  4. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: omuz
  5. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: omuz
  6. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: omuz
  7. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: omuz

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).