omuz
Kolun gövdeyle birleştiği, köprücük kemiği ve kürek kemiği çevresindeki hareketli üst beden bölümü. Kolu kaldırma ve döndürme gibi hareketlere katılır, günlük dilde yük taşınan veya birine yaslanılan yer olarak da anılır; çiğin, dal (II).
Omuz, Eski Türkçe ve Karahanlı metinlerinde görülmez; ilk tanıkları XIII.–XIV. yüzyılda Memlûk Kıpçakçası sözlüğünde ve Eski Anadolu Türkçesinde (Yûnus Emre Dîvânı, Süheyl ü Nev-bahâr) çıkar. Kökeni tartışmalıdır. Stachowski ve ÈSTJa sözcüğü ‘kabarık, çıkıntılı şey’ anlamı verilen *om köküne, Gülensoy *omur biçimine bağlayarak Türkçe sayar; Starostin–Dybo–Mudrak Altay kuramı çerçevesinde Moğolca *omur- ‘köprücük kemiği’ ile karşılaştırır. Hasan Eren ise Rumca ômos ‘omuz’ sözünden alındığını savunur; Talat Tekin ve Şemseddin Sâmî de bu yöne eğilir. Tietze soruyu açık bırakıp sözcüğü Türkiye Türkçesi söz varlığı içinde ele alır.
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: omuz
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: omuz
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: omuz
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: omuz
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: omuz
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: omuz
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: omuz