değerli
Maddi karşılığı, sağladığı yarar veya taşıdığı kişisel anlam nedeniyle korunmaya ve önem verilmeye uygun görülen. Aynı nesnenin piyasa fiyatı ile sahibi için anılarından doğan değeri farklı olabilir; ağır, kıymetli, kıymettar, muteber, zikıymet.
Değerli, değer adına -li ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir sıfattır; Gülensoy sözü değer'in türevleri arasında sayar, Kâmûs-ı Türkî ise XIX. yüzyılda ayrı madde olarak kaydeder. Değer, Eski Türkçe teg- ‘ulaşmak, dokunmak’ fiilinin geniş zaman sıfat-fiili tegir'den gelir (Tietze, Gülensoy); söz böylece ‘karşılığı olan, eden’ anlamından ‘kıymet’ anlamına geçmiştir (Bitigçi açıklaması). Stachowski gelişimi *teg- > *teger > Oğuzca *deger > değer diye kurar. Kâmûs-ı Türkî değerli için önce ‘kıymetli, pahalı’, sonra ‘saygın’ ve ‘yetenekli’ anlamlarını verir.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: değerli
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: değerli