zorluk
Bir işin tamamlanması veya bir durumun aşılması için alışılmıştan fazla emek, beceri ya da dayanma gücü gerektiren engel. Kaynağı koşullarda veya görevin karmaşıklığında olabilir; ilerlemeyi yavaşlatır; güçlük, müşkül.
Zorluk, Farsça zor ~ zūr kökenli zor sözüne addan ad yapan -luk ekinin getirilmesiyle kurulmuştur; Radloff da sözü zor+luk diye çözümler. Taban zor'u Stachowski, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî Farsçaya bağlar; Stachowski'ye göre Farsçada söz ‘zorlama, baskı, şiddet’ demektir. Kâmûs-ı Türkî ‘güçlük, zahmet’ anlamlı isim ile ‘güç, müşkül’ anlamlı sıfatı ayrı ayrı kaydeder. Zorluk'un kendisi Radloff'un 1911'de yayımlanan sözlüğünde Osmanlıca ‘zorbalık, şiddet’ anlamıyla kayıtlıdır; bugünkü ‘güçlük’ anlamının tabanın ‘güç, müşkül’ sıfat anlamına dayandığı Bitigçi açıklamasıdır.
- 20. yy. · Osmanlı Türkçesi: zorluk
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: zorluk