başlanmak
Bir işin gerçekleştirilmesi için ilk adıma geçilmek; ilgili: → başlamak.
Başlanmak, başla- fiiline -n- ekinin getirilmesiyle kurulmuştur; Clauson onu başla-'nın dönüşlü biçimi sayar. Fiil Eski Türkçeden beri kullanılır: Clauson'a göre runik harfli ve Maniheist Uygur yazmalarında başlandı ‘burada başlar’ başlık kalıbıdır; Kaşgarlı Mahmud ‘işe başlamak’, ‘bir yöne doğru sürülmek’ ve ekin için ‘başaklanmak’ anlamlarını verir. Anadolu'da ‘başaklanmak’ anlamı sürer, Osmanlıcada ise fiil ‘başlanılmak’ diye edilgen işlevle yaygınlaşır. Kâmûs-ı Türkî hem bu edilgen anlamı hem de lahana için ‘baş bağlamak’ anlamını kaydeder.
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: başlanmak
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: başlanmak
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: başlanmak
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: başlanmak
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: başlanmak
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: başlanmak
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: başlanmak
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: başlanmak
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: başlanmak