başlanmak — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 21 Ekim 2026, 00:24 (Türkiye saati)

Word
1259
kaynak
41
tarihsel tanık
185.253
en eski kayıt
8. yy.

başlanmak

Bir işin gerçekleştirilmesi için ilk adıma geçilmek; ilgili: → başlamak.

Başlanmak, başla- fiiline -n- ekinin getirilmesiyle kurulmuştur; Clauson onu başla-'nın dönüşlü biçimi sayar. Fiil Eski Türkçeden beri kullanılır: Clauson'a göre runik harfli ve Maniheist Uygur yazmalarında başlandı ‘burada başlar’ başlık kalıbıdır; Kaşgarlı Mahmud ‘işe başlamak’, ‘bir yöne doğru sürülmek’ ve ekin için ‘başaklanmak’ anlamlarını verir. Anadolu'da ‘başaklanmak’ anlamı sürer, Osmanlıcada ise fiil ‘başlanılmak’ diye edilgen işlevle yaygınlaşır. Kâmûs-ı Türkî hem bu edilgen anlamı hem de lahana için ‘baş bağlamak’ anlamını kaydeder.

  1. 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: başlanmak
  2. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: başlanmak
  3. 14. yy. · Harezm Türkçesi: başlanmak
  4. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: başlanmak
  5. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: başlanmak
  6. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: başlanmak
  7. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: başlanmak
  8. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: başlanmak
  9. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: başlanmak

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).