ölçek
Birim kabul edilen herhangi bir şeyin alabildiği kadar ölçü
Ölçek, ölçmek fiilinin ölç- gövdesine fiilden ad yapan -(e)k ekinin getirilmesiyle kurulmuş yerli bir sözdür (Gülensoy). Räsänen Çağatayca ve Osmanlıcada ölçäk, Türkmencede ölçeg ‘ölçü’ biçimlerini kaydeder ve tabandaki fiili Codex Cumanicus'tan Çuvaşçaya dek pek çok dilde gösterir. Eski Anadolu Türkçesi metinlerinde ölçek başı ‘tepeleme ölçeğin taşan fazlası’ geçer; Meninski 1680'de sözü ‘ölçme aracı’ diye kaydeder. Kâmûs-ı Türkî'de ölçek, kilenin dörtte biri olan dört okkalık tahıl ölçüsüdür; harita ya da araştırma ölçeği anlamları orada henüz yer almaz.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ölçek
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: ölçäk
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ölçek
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ölçek
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ölçek