ihlal — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 17 Ekim 2026, 12:10 (Türkiye saati)

Word
1099
kaynak
40
tarihsel tanık
131.639
en eski kayıt
8. yy.

ihlal

Korunması gereken bir değere, ilişkiye veya sınıra yönelik zedeleyici davranış; ilgili: → zarar.

İhlal, Arapça iḫlāl sözünden alınmıştır. Şemseddin Sâmî sözü halel'den türemiş, Arapçanın if‘āl kalıbında bir mastar olarak tanımlar ve ‘halel getirme, bozma, sakatlama’ diye açıklar; Karaağaç da Arapça kökenini gösterip ‘bozma, zarar verme’ anlamını verir. XIX. yüzyıl sonu Osmanlıcasında ihlâl-i âsâyiş ‘asayişin bozulması’ gibi tamlamalarda kullanılan söz, Türkiye Türkçesinde yasa ve düzene uymama anlamında da yerleşmiştir. Özön sözü XVII. yüzyıl sonu şairi Nâbî'nin bir dizesiyle tanıklar; Kâmûs-ı Türkî de XIX. yüzyıl sonunda ayrı madde olarak kaydeder.

  1. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ihlâl
  2. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ihlâl
  3. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ihlal

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).