senet
Borcu veya başka bir yükümlülüğü kabul ettiğini gösteren imzalı belge; ilgili: → belge.
Senet, Arapçada ‘dayanılacak şey, dayanak’ anlamındaki sanad sözcüğünden alınmıştır. Söz XVI. yüzyılda Çağatay ve Osmanlı şiirinde sened yazımıyla ‘dayanak’ anlamında görülür. Osmanlıcada hem ‘dayanak, kanıt’ hem de ‘borç ya da hak gösteren belge’ anlamında kullanılmıştır: XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi bir hadisi sened edinmekten ve belge olsun diye temessük almaktan söz eder. Kâmûs-ı Türkî ‘dayanak’, ‘borç belgesi’, ‘tapu’ ve ‘dil bilgisinde kanıt olan söz’ anlamlarını kaydeder. Tietze senetsiz sepetsiz ‘sorgusuz sualsiz’ ikilemesini tanıklar. Ekmek tahtası anlamındaki ağız sözü senit ise Yunancadan gelen ayrı bir sözcüktür.
- 16. yy. · Çağatay Türkçesi: sened
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: sened
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: sened
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: sened
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: senet