yasak
Bir işin yapılmasına karşı olan yasal veya yasa dışı engel
Yasak, Moğolca ǯasak ~ ǯasag ‘kanun’ sözünden alınmıştır; Clauson, Stachowski ve Gülensoy bu kökende birleşir, Tietze de sözü Clauson'a dayanarak yasa- fiiline bağlar. Clauson'a göre sözcük Türkçede ilk kez XIV. yüzyıl Uygur dilekçe belgesinde görülür; daha eski sanılan bir Uygurca örnek yağak'ın yanlış okunuşudur. Eski Anadolu Türkçesinde söz ‘kanun, ferman, buyruk’ anlamıyla ve yasak et- ~ it- ‘yasaklamak’ kalıbıyla geçer; Dede Korkut Kitabı'nda yaṣaġ eyle- görülür. Osmanlı Türkçesinde ‘men’ anlamı öne geçer; Meninski 1687'de sözü ‘düzen’, ‘ceza’, ‘yasak’ ve ‘yasaklanmış’ karşılıklarıyla verir. Räsänen ise fiilin Türkçe olduğunu, Moğolcaya Türkçeden geçtiğini düşünür.
- 14. yy. · Eski Uygur Türkçesi: yasak
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yasaġ ~ yasak
- 16. yy. · Çağatay Türkçesi: yasak
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: yasak
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yasak ~ yasaġ
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yasak