umut — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 20 Ekim 2026, 17:07 (Türkiye saati)

Word
1254
kaynak
41
tarihsel tanık
183.478
en eski kayıt
8. yy.

umut

Gelecekte olumlu bir gelişmenin yaşanabileceği beklentisinin kişide uyandırdığı canlılık; belirsizlik sürerken çabasını korumasına, yaşadığı güçlükleri geçici görmesine ve ilerisi için plan yapmasına yardımcı olur; umu, ümit.

Umut, um- ‘ummak, beklemek’ fiiline fiilden ad yapan -t ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır; Tietze, Stachowski ve Gülensoy bu çözümlemede birleşir. Gülensoy, sözün Farsça umīd ile yalnız ses benzerliği taşıdığını, köken bağı bulunmadığını özellikle vurgular. Räsänen ise Tatarca ömöt ile Kumukça ve Karaçayca umut biçimlerini Farsça umid'e bağlar. Söz Eski Anadolu Türkçesinde umud biçimiyle Dede Korkut Kitabı'nda ve Sultan Veled'in beyitlerinde geçer.

  1. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: umud
  2. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: umud ~ umut
  3. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: umud
  4. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: umut

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).