işaret — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 18 Ekim 2026, 18:42 (Türkiye saati)

Word
1201
kaynak
41
tarihsel tanık
167.601
en eski kayıt
8. yy.

işaret

Önceden kararlaştırılmış bir karşılığı bulunan çizim, renk veya simge; yön bulmayı, uyarıyı ya da seçimi kolaylaştırır, onu tanıyan kişiler aynı görüntüden aynı iletiyi çıkarabilir; bel (I), im, delalet.

İşaret, Arapça išāra(t) ‘gösterme, işaret etme’ sözünden alınmıştır; Tietze ve Kâmûs-ı Türkî sözü ş-w-r kökünden kurulmuş bir mastar olarak açıklar. Türkçedeki en eski tanıklar Tarihsel Derlem'deki Karahanlı dönemi Kur'an Tercümesi'ndedir: işaret ḳıl- ‘işaret etmek’ birleşik fiili burada kullanılır (_işaret ḳıldı olarḳa_, Ku. T. 31/7a3). XIV. yüzyılda söz Harezm, Kıpçak ve Anadolu metinlerinde el, parmak ve göz işaretini anlatır; 1451 tarihli Ferec ba'de'ş-Şidde'de işāret et- ‘el ya da gözle buyurmak’ anlamındadır. Kâmûs-ı Türkî ‘el, göz ve kaşla gösterme’, ‘alamet, nişan’ ve ‘dolaylı emir’ anlamlarını sıralar.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: işāret
  2. 14. yy. · Harezm Türkçesi: işāret
  3. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: işāret
  4. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: işāret
  5. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: işāret
  6. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: işāret
  7. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: işaret

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).