kısa — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 20 Ekim 2026, 22:38 (Türkiye saati)

Word
1257
kaynak
41
tarihsel tanık
184.621
en eski kayıt
8. yy.

kısa

Boyu, uzunluğu az olan; kesik, uzun karşıtı

Kısa, ‘sıkıştırmak, daraltmak’ anlamlı kıs- fiilinden türemiş eski bir sıfattır; Clauson, Räsänen, Stachowski ve Gülensoy bu türetmede birleşir. Runik yazılı Türk metinlerinde, Uygur Budist metinlerinde ve Karahanlı eserlerinde kısga biçimiyle geçer; Kutadgu Bilig'de yaşı kısga ‘kısa ömürlü’ gibi kalıplar vardır. Oğuz kolunda g düşerek kısa ve gısa'ya, Türkmencede gısga'ya, öteki dillerde çoğunlukla kıska'ya gelişmiştir. Stachowski biçimi *kısıg ‘kısalık’ ve *kısıga basamakları üzerinden açıklar.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): kısga
  2. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: kısga ~ kıska
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: kısga
  4. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: kıska ~ kısa
  5. 14. yy. · Harezm Türkçesi: kıska ~ kısxa
  6. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kısa
  7. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳısa ~ ḳıṣa
  8. 16. yy. · Çağatay Türkçesi: kıska
  9. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kısa
  10. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kısa
  11. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kısa

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).