kısa
Boyu, uzunluğu az olan; kesik, uzun karşıtı
Kısa, ‘sıkıştırmak, daraltmak’ anlamlı kıs- fiilinden türemiş eski bir sıfattır; Clauson, Räsänen, Stachowski ve Gülensoy bu türetmede birleşir. Runik yazılı Türk metinlerinde, Uygur Budist metinlerinde ve Karahanlı eserlerinde kısga biçimiyle geçer; Kutadgu Bilig'de yaşı kısga ‘kısa ömürlü’ gibi kalıplar vardır. Oğuz kolunda g düşerek kısa ve gısa'ya, Türkmencede gısga'ya, öteki dillerde çoğunlukla kıska'ya gelişmiştir. Stachowski biçimi *kısıg ‘kısalık’ ve *kısıga basamakları üzerinden açıklar.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): kısga
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: kısga ~ kıska
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: kısga
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: kıska ~ kısa
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: kıska ~ kısxa
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kısa
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳısa ~ ḳıṣa
- 16. yy. · Çağatay Türkçesi: kıska
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kısa
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kısa
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kısa