ışık
İnsan gözünün algılayabildiği dalga boylarındaki elektromanyetik radyasyon; ilgili: → radyasyon.
Işık, ‘parlamak’ anlamlı eski bir fiilden -k ekiyle türemiş Türkçe bir addır. Clauson ve Gülensoy sözü Uygurca yaruk yaşuk ‘aydınlık, parıltı’ ikilemesindeki yaşuk'a bağlar; Tarihsel Derlem'deki en eski tanıklar da bu ikilemedir. Karahanlı döneminde Kutadgu Bilig'de yaşık ‘güneş’ anlamında kullanılır. İlk hecedeki a'nın ı'ya dönmesi ve baştaki y'nin düşmesiyle oluşan ışık biçimi XIII. yüzyıl Yusuf u Züleyhâ'da ve 1310 tarihli Kısasü'l-Enbiyâ'da ‘ışık, gün ışığı’ anlamıyla görülür. Tietze sözü ışı- ‘parlamak’ + -k diye çözümler; Stachowski ise *ïšïk < *ïš kökünü önerir.
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: yaşuk
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: yaşık
- 12. yy. · Karahanlı Türkçesi: yışı-
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ışık
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: ışık
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: ışık
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ışıḳ
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ışık
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ışık
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ışık