ışık — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 20 Ekim 2026, 19:22 (Türkiye saati)

Word
1255
kaynak
41
tarihsel tanık
184.584
en eski kayıt
8. yy.

ışık

İnsan gözünün algılayabildiği dalga boylarındaki elektromanyetik radyasyon; ilgili: → radyasyon.

Işık, ‘parlamak’ anlamlı eski bir fiilden -k ekiyle türemiş Türkçe bir addır. Clauson ve Gülensoy sözü Uygurca yaruk yaşuk ‘aydınlık, parıltı’ ikilemesindeki yaşuk'a bağlar; Tarihsel Derlem'deki en eski tanıklar da bu ikilemedir. Karahanlı döneminde Kutadgu Bilig'de yaşık ‘güneş’ anlamında kullanılır. İlk hecedeki a'nın ı'ya dönmesi ve baştaki y'nin düşmesiyle oluşan ışık biçimi XIII. yüzyıl Yusuf u Züleyhâ'da ve 1310 tarihli Kısasü'l-Enbiyâ'da ‘ışık, gün ışığı’ anlamıyla görülür. Tietze sözü ışı- ‘parlamak’ + -k diye çözümler; Stachowski ise *ïšïk < *ïš kökünü önerir.

  1. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: yaşuk
  2. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: yaşık
  3. 12. yy. · Karahanlı Türkçesi: yışı-
  4. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ışık
  5. 14. yy. · Harezm Türkçesi: ışık
  6. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: ışık
  7. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ışıḳ
  8. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: ışık
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ışık
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ışık

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).