oynamak
Eğlenmek veya hayal gücünü kullanmak amacıyla bir etkinliğe katılmak ya da oyuncakla uğraşmak; ilgili: → eğlenmek.
Oynamak, Eski Türkçe oyun adından türemiş oyna- fiilinin mastarıdır; Clauson, Stachowski ve Gülensoy fiili oyun'a addan fiil yapan -a- ekinin getirilmesiyle açıklar. Fiil Uygur Budist metinlerinde ve Kaşgarlı Mahmud'un sözlüğünde hem ‘oynamak, eğlenmek’ hem ‘biriyle oynaşmak’ anlamıyla geçer; Kutadgu Bilig'de çiçekler arasında oynayan karacalar anlatılır. Anadolu'da 14. yüzyıldan sonra ‘kumarda yitirmek’, ‘harcamak’ ve ‘güreşmek’ anlamlarını da kazanmış, Osmanlıcada ‘dans etmek’ ve ‘tiyatroda sahnelemek’ anlamlarına genişlemiştir.
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: oyna-
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: oyna-
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: oyna-
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: oyna-
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: oyna-
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: oyna- ~ oyına-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: oyna-
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: oynamak
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: oynamak