çekme
Çekmek işi
Çekme, çekmek fiilinin çek- gövdesine -me ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Tietze sözü, ekin edilgen sıfat-fiil işlevi taşıdığı ‘çekilmiş’ anlamlı bir sıfat olarak açıklar; ‘çizme’ ve ‘masa gözü’ anlamlarını bu sıfatın ad olarak kullanılmasından türetir, çekme burun ‘güzel, düz burun’ söyleyişini de bu sıfata bağlar. XV. yüzyılda Saltuk-nâme'de çekme köprü ‘çekilerek kaldırılan köprü’ geçer; Dilçin Eski Anadolu Türkçesinde ‘bir çeşit giysi’ ve ‘çizme’ anlamlarını kaydeder. Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde _kalemin çekmede âcizdir_, _su çekme bahânesiyle_ gibi eylem adı kullanımları görülür. Kâmûs-ı Türkî eylem adı, masa gözü, iş şalvarı ve ‘düzgün’ anlamlarını birlikte verir.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: çekme
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: çekme
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: çekme
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: çekme