orada
Sözü edilen yerde
Orada, uzaktaki yeri gösteren ora ‘o yer’ sözcüğünün bulunma durumu biçimidir; ora da o işaret sözüne +ra ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Gülensoy sözcüğü o+ra+da diye çözümler; Şemseddin Sâmî ise ora'yı bura'nın karşıtı olan bir yer zamiri olarak tanımlayıp orada'yı onun ekli biçimleri arasında sayar. Bilinen en eski tanık XIV. yüzyıl Süheyl ü Nev-bahâr'dadır; söz XV. yüzyılda Dede Korkut Kitabı'nda ve Saltuk-nâme'de, XVI. yüzyılda Fuzûlî'nin Leylâ vü Mecnûn'unda, XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde de geçer. Rize ağzında uřde biçimine kadar kısalır.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: orada
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: orada
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: orada
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: orada
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: orada
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: orada