dönüşmek
Varlığını sürdüren bir nesne, canlı, kurum, düşünce veya ilişkinin iç ya da dış etkenler sonucunda önceki yapısal özelliklerini, işlevini veya anlamını değiştirerek başka bir kimlikle tanınan yeni duruma geçmek; tahavvül etmek.
Dönüşmek, dön- fiiline işteşlik bildiren -üş- ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir fiildir. Tietze dönüş- fiilini Anadolu ağızlarından iki ayrı maddede verir: birkaç kişinin birlikte dönüp yuvarlanması ve hastanın iyileşmeye yüz tutması. Türkiye Türkçesindeki ‘başka hâle geçmek, tahavvül etmek’ anlamını Tietze ikinci maddede, bu ağız fiilinin yeni türetme olarak kazandığı daha geniş anlam diye gösterir ve B. Karasu'dan (1963) _Sesi mırıltıya dönüştü_ tanığını verir. Taban dön- fiilinin ad türevi döniş ‘geri geliş’ 15. yüzyıldan beri tanıklıdır.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: dönüşmek