uğraşmak
Zihnini ve emeğini belirli bir etkinliğe ayırmak; ilgili: → uğraşı.
Uğraşmak, uğra- fiiline işteşlik eki -ş-'nin getirilmesiyle kurulmuştur; Clauson ve Tietze sözcüğü bu yolla açıklar. Kaşgarlı Mahmud iki düşmanın birbirinin üzerine yürüdüğünü uğraş- fiiliyle anlatır; yaz ile kışın atışmasını konu alan bir dörtlükte de iki mevsim birbirini yenmek için uğraşır. Eski Anadolu ve Osmanlı metinlerinde fiil ‘karşılaşmak’ ve ‘savaşmak’ anlamında yaygındır; Kâmûs-ı Türkî'de ‘meşgul olmak’ anlamı da görülür. Türkiye Türkçesinde ‘bir iş üzerinde çabalamak’ anlamı öne geçmiştir.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: uğraş-
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: uğraş-
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: uğraş-
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: uğraş-
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: uğraş-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: uğraş-
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: uğraş-
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: uğraş-