kural — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 20 Ekim 2026, 22:33 (Türkiye saati)

Word
1256
kaynak
41
tarihsel tanık
184.612
en eski kayıt
8. yy.

kural

Uğraşın veya sistemin nasıl işleyeceğini belirleyen genel usul ya da kabul; ilgili: → ilke.

Kural, Türkçe kur- ‘kurmak’ fiilinden -al ekiyle türemiş bir addır; Gülensoy ve Stachowski bu çözümlemede birleşir. Aynı biçim Türk dillerinde eskiden beri yaşar: Tarihsel Derlem'de XI. yüzyıla tarihlenen Kur'an Tercümesi'nde erk ‘güç’ sözcüğüyle ikileme kurar, Anadolu ağızlarında kural ‘alet’ ve ‘silah’ demektir, Türkmencedeki gurāl da ‘araç, alet’ anlamını taşır; Radloff aynı anlamları Sibirya Tatarcasından kaydeder. ‘Kaide, ilke’ anlamı ise Gülensoy'un 1935 tarihiyle kaydettiği yeni bir kullanımdır; sözcük Türkiye Türkçesine bu anlamla yerleşmiş, kuralcı, kurallı, kuralsız gibi türevler vermiştir.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ḳural
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi ağızları: kural
  3. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kural

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).