iktidar
Engeli aşarak belirli bir işi gerçekleştirmeye yetecek etki ve direnme kapasitesi; ilgili: → güç (I).
İktidar, Arapça iḳtidār ‘güç, bir işe gücü yetme’ sözcüğünden alınmıştır; Stachowski ve Karaağaç kökeni Arapçaya bağlar. Kâmûs-ı Türkî sözcüğü kudret ile aynı kökten bir masdar sayar ve ‘güç yetme, yapabilme’ anlamını öne çıkarır. Tarihsel Derlem'de XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi güçlü bir hükümdar için sâhib-i iktidâr, bir şairin ustalığını göstermesi için ızhâr-ı iktidâr der. Hindoğlu 1838'de sözün Fransızca karşılıkları arasında autorité ‘yetke’yi de verir; hükûmetle ilgili kullanımın incelenen sözlüklerdeki en eski kaydı ise Kestelli'nin XX. yüzyıl başında verdiği mevki-i iktidâr ‘hükûmet mevkii’dir; Türkiye Türkçesinde sözcük ‘yapabilme gücü’ yanında devlet yönetimini elde bulundurma yetkisini ve bu yetkiyi taşıyanları da anlatır.
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: iktidâr
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: iktidâr
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: iktidar