umut
Gelecekte olumlu bir gelişmenin yaşanabileceği beklentisinin kişide uyandırdığı canlılık; belirsizlik sürerken çabasını korumasına, yaşadığı güçlükleri geçici görmesine ve ilerisi için plan yapmasına yardımcı olur; umu, ümit.
Umut, um- ‘ummak, beklemek’ fiiline fiilden ad yapan -t ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır; Tietze, Stachowski ve Gülensoy bu çözümlemede birleşir. Gülensoy, sözün Farsça umīd ile yalnız ses benzerliği taşıdığını, köken bağı bulunmadığını özellikle vurgular. Räsänen ise Tatarca ömöt ile Kumukça ve Karaçayca umut biçimlerini Farsça umid'e bağlar. Söz Eski Anadolu Türkçesinde umud biçimiyle Dede Korkut Kitabı'nda ve Sultan Veled'in beyitlerinde geçer.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: umud
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: umud ~ umut
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: umud
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: umut