aslan — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 14 Ekim 2026, 02:48 (Türkiye saati)

sözcük
271
kaynak
37
tarihsel tanık
78.758
en eski kayıt
8. yy.

aslan

Kedigillerden, Afrika'da ve Asya'da yaşayan, kısa, yuvarlak başlı, kısık boyunlu, yuvarlak kulaklı, kaslı, derin göğüslü, devetüyü, gri, koyu kahverengi veya sarımsı kırmızı renkli kürkü olan, yırtıcı, erkekleri yeleli, kuyruğunun ucu püsküllü, güçlü bir tür memeli; arslan

Aslan, Türkçenin en eski hayvan adlarından biridir ve eski metinlerde arslan biçimiyle geçer. Kaynakların çoğu sözü kaplan ve sırtlan gibi -lan ögeli hayvan adları arasında sayar; ilk bölümün ne anlattığı ise tartışmalıdır: 'kükreme' yansıması, 'gelincik', ya da 'kestane rengi, kızıl kahverengi' anlamlı bir taban önerilmiştir. Söz Uygurca metinlerden ve Kaşgarlı Mahmud'dan beri tanıklıdır; r'siz aslan yazımı Uygurca bir kişi adında görülür, sözlüklerde XIII. yüzyıl Kıpçakçasında, Anadolu'da XIV. yüzyılda yaygınlaşır. Moğolcaya ve Macarcaya Türkçeden geçtiğini birçok kaynak, Farsçaya geçtiğini Eren yazar.

  1. 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: arslan
  2. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: arslan
  3. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: aslan
  4. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: arslan
  5. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: aslan ~ aṣlan
  6. 14. yy. · Harezm Türkçesi: arslan
  7. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: arslan ~ arsalan
  8. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: arslan ~ aṣlan
  9. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: arslan
  10. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: aslan ~ arslan
  11. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: arslan ~ aslan
  12. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: aslan

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).