bilgi
İnsanların doğayı, toplumu ve kendilerini anlamak için kuşaklar boyunca oluşturup sınadığı birikim; tek tek bulguların ötesine geçerek kavramları, açıklamaları ve bunlar arasındaki ilişkileri kapsar; bili, malumat.
Bilgi, ‘bilmek’ anlamındaki bil- fiilinden türemiş yerli bir addır; ilk kez XI. yüzyılda Kutadgu Bilig'de görülür. Aynı fiilden başka bir ekle kurulan bilig ise Orhon Yazıtları'ndan başlayarak Uygur, Karahanlı ve Harezm metinlerinde ‘bilgi, bilgelik, akıl’ karşılığı olarak çok daha sık kullanılmıştır. Eski Anadolu Türkçesinde ‘bilgi’ kavramını çoğunlukla bilü ~ bili karşılar, bilgi ~ bilgü ise ‘bilici, kâhin’ anlamıyla kayıtlıdır. ‘Malumat, ilim’ anlamlı bilgi 1687'de Meninski'nin Latince dizininde, XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî'de yer alır. bil- + -gi çözümlemesi incelenen kaynaklarda açıkça verilmez.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: bilgi
- 13. yy. · Eski Uygur Türkçesi: bilgi
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bilgi ~ bilgü
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: bilgü ~ bilgi
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: bilgi ~ bilgü
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: bilgi