kenevir — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 2026-10-12

sözcük
160
kaynak
26
tarihsel tanık
26.996
en eski kayıt
8. yy.

kenevir

Uzun sapındaki dayanıklı lifler ip ve kaba dokuma üretiminde değerlendirilen, farklı yetiştirme biçimleriyle değişik kullanım alanları kazanan, bu lifli gövdesiyle tanınan otsu bitki; kendir (Cannabis sativa).

Kenevir, Stachowski'ye göre Yunancadan alınmış bir bitki adıdır: Rocchi'ye dayanarak sözü daha büyük olasılıkla Yeni Yunanca kannavoúri 'kenevir tohumu'ndan getirir; Symeonidis'in önerdiği *keneviz üzerinden çağdaş Yunanca kánnavis'e ve Eski Yunanca kánnabis'e giden yolu daha az olası bulur. Karaağaç ise sözü doğrudan Latince cannabis'e bağlar. Tarihsel Derlem'de söz ilk kez yaklaşık XIV.–XV. yüzyıla tarihlenen Müntahab-ı Şifâ'da kenevür biçimiyle görülür; XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde ve Meninski'nin 1687 tarihli sözlüğünde kenevir ~ kenewir, kısa kenew biçimleriyle yaşar.

  1. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kenevür
  2. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kenevir ~ kenev
  3. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kenevir
  4. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kenevir

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).