bulunmak — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 13 Ekim 2026, 16:29 (Türkiye saati)

sözcük
234
kaynak
35
tarihsel tanık
63.885
en eski kayıt
8. yy.

bulunmak

Bulma işine konu olmak

Bulunmak, bulmak fiilinin bul- kökünden dönüşlülük eki -(u)n- ile kurulmuş, çoğu zaman edilgen anlam taşıyan bir fiildir. Karahanlı döneminde Kaşgarlı Mahmud'da _yitük bulundı_ ‘yitik bulundu’ örneğiyle, Kutadgu Bilig'de ‘dileğine kavuşmak’ anlamıyla görülür; Uygurca bir belge tanığı kuşkuludur. Eski Anadolu Türkçesinde XIII. yüzyılda Şeyyad Hamza'da (_ol sağ bulunur_) geçer. Çağatay sözlüklerinde ‘olmak’ karşılığı belirir; Tietze'nin 1451 tarihli Ferec tanıkları fiilin var ve yok yerine varlık bildirdiğini gösterir. Clauson'a göre fiil çağdaş Türk dillerinden belki yalnız Türkiye Türkçesinde yaşar.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: bulun-
  2. 13. yy. · Eski Uygur Türkçesi: bulun-
  3. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bulun-
  4. 14. yy. · Harezm Türkçesi: bulun-
  5. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bulun- ~ bulın-
  6. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: bulun-
  7. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bulın-
  8. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: bulunmak
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: bulunmak
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: bulunmak

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).