bulunmak
Bulma işine konu olmak
Bulunmak, bulmak fiilinin bul- kökünden dönüşlülük eki -(u)n- ile kurulmuş, çoğu zaman edilgen anlam taşıyan bir fiildir. Karahanlı döneminde Kaşgarlı Mahmud'da _yitük bulundı_ ‘yitik bulundu’ örneğiyle, Kutadgu Bilig'de ‘dileğine kavuşmak’ anlamıyla görülür; Uygurca bir belge tanığı kuşkuludur. Eski Anadolu Türkçesinde XIII. yüzyılda Şeyyad Hamza'da (_ol sağ bulunur_) geçer. Çağatay sözlüklerinde ‘olmak’ karşılığı belirir; Tietze'nin 1451 tarihli Ferec tanıkları fiilin var ve yok yerine varlık bildirdiğini gösterir. Clauson'a göre fiil çağdaş Türk dillerinden belki yalnız Türkiye Türkçesinde yaşar.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: bulun-
- 13. yy. · Eski Uygur Türkçesi: bulun-
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bulun-
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: bulun-
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bulun- ~ bulın-
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: bulun-
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bulın-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: bulunmak
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: bulunmak
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: bulunmak