darı
Buğdaygillerden, kuraklığa dayanıklı bir bitki; akdarı (Panicum miliaceum)
Darı, Eski Türkçede genel olarak ekin ve tahıl adı olan tarıg sözünün Oğuz kolundaki devamıdır; kaynaklar bu adı toprağı işlemek, ekin ekmek anlamındaki tarı- fiilinden -g ekiyle türetilmiş sayar. Kaşgarlı Mahmud XI. yüzyılda sözün Türklerin çoğunda buğday, Oğuzlarda ise darı için kullanıldığını kaydeder. Zamanla sondaki -g düşmüş, Oğuz lehçelerinde baştaki t- de d-'ye dönmüştür. Tarihsel Derlem'de tarıg IX. yüzyıldan Irk Bitig'de ekin anlamıyla görülür; darı Anadolu'da XV. yüzyıldan tanıklanır, Evliyâ Çelebi'de ise sık anılan bir tahıl adıdır. Anadolu ağızlarında söz mısır için de kullanılır.
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: tarıg
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: tarıg
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: tarı ~ taru
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḍaru ~ darı
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: darı
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: darı ~ daru
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: darı