zencefil
Zencefilgillerden, ana vatanı Hindistan ve Malezya olan, kamış görünüşünde otsu bir bitki (Zingiber officinale)
Zencefil, Arapça zencebīl (zanǯabīl) sözünden alınmıştır; Karaağaç, Kâmûs-ı Türkî ve Toven sözü Arapçaya bağlar, Stachowski biçimin Arapça ile Farsçada aynı olduğunu belirtir. Stachowski'ye göre ad Hint dillerinden, Sanskritçede 'boynuz kök' anlamına gelen bitki adının Prakrit biçiminden çıkmıştır. Tarihsel Derlem'de söz XIV. yüzyıldan başlayarak zencebīl biçimiyle, çoğunlukla hekimlik metinlerinde geçer. f'li söyleyiş incelenen kaynaklarda ilk kez Meninski'nin 1687 tarihli sözlüğünde zincefīl olarak görülür; zencefil yazımı Kâmûs-ı Türkî'de yer alır.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: zencebīl ~ zencebîl
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: zencebîl
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: zencebil
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: zencebīl ~ zencebîl ~ zincefīl
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: zencefil
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: zencefil