çalışma
Bir işi yerine getirmek veya geçimini sağlamak için bedensel ya da zihinsel emek harcama; faaliyet
Çalışma, çalış- fiiline fiilden ad yapan -ma ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır; hem emek harcama eylemini hem de bu emeğin ürününü anlatır. İncelenen kaynaklar çalış- fiilinin kökenini ele almaz; fiilin çal- ve -ış- ögelerine ayrılabileceği bir Bitigçi açıklamasıdır. Tarihsel Derlem'de bu yazılışla tek tanık Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'ndedir: bir şehri kuran cinler ve periler çalışmadan ‘çalışmaktan’ bitkin düşer. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda sözcüğü ‘çalışmak eylemi’ diye ayrı bir ad olarak kaydeder. Türkiye Türkçesinde yapı ve ağaç teknolojisinde ‘yük ya da nem etkisiyle biçim değiştirme’ gibi terim anlamları da kazanmıştır.
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: çalışma
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: çalışma
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: çalışma