sıfır
Kendi başına değeri olmayan, ondalık sayı sisteminde sağına geldiği rakamı on kere büyüten işaret (0)
Sıfır, Arapça ṣifr sözünden gelir. Stachowski'ye göre Arapçada sözün ilk anlamı ‘boş’tur; ‘sıfır’ anlamı, Sanskritçede ‘boş’ anlamındaki bir sözün rakam adı olarak kullanılmasını örnek alarak gelişmiştir. Aynı Arapça söz Latince cifra yoluyla Avrupa dillerine ‘rakam’ anlamında geçmiştir. Osmanlı metinlerinde önce ṣıfru'l-yed ‘eli boş’ kalıbında görülür (Âlî, 1581); XVIII. yüzyılda Şeyh Gâlib hesaptaki sıfırın noktasını anar, Kâmûs-ı Türkî de sayı işareti anlamını solda sıfır ve sıfırı tüketmek deyimleriyle kaydeder. Türkiye Türkçesinde ‘değersiz’, ‘başarısız’ ve ‘hiç kullanılmamış’ anlamlarını da kazanmıştır.
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: sıfr
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: sıfr
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: sıfr
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: sıfır ~ sıfr
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: sıfır