harita — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 17 Ekim 2026, 12:14 (Türkiye saati)

sözcük
1100
kaynak
40
tarihsel tanık
131.789
en eski kayıt
8. yy.

harita

Coğrafya, tarih, dil, nüfus vb. konularda yeryüzünün bütününün veya bir bölümünün belirli bir oranda küçültülerek bir düzlem üzerine çizilmiş hâli

Harita'nın kökü Yunancadır, ancak Türkçeye hangi yoldan geldiği konusunda kaynaklar ayrılır. Tietze ve Stachowski sözcüğü doğrudan Yunanca chartí ya da chártēs biçimlerine bağlar; Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî ise Yunancadan Arapçaya geçmiş ḫarīṭa üzerinden geldiğini söyler. Kâmûs-ı Türkî'nin sözcüğe ‘meşinden kese, dağarcık’ anlamını da vermesi Arapça biçimin izini taşır (Bitigçi açıklaması). Tarihsel Derlem'deki en eski tanıklar XV. yüzyıl Çağatay Türkçesinde Lisânü't-Tayr'dadır ve sözü bu ‘kese, torba’ anlamıyla kullanır; ‘harita’ anlamında ise XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi denizcilerin haritalarından söz eder. Tietze ‘deniz haritası’ anlamını ayrıca İtalyanca carta'dan gelen karta sözcüğüyle ilişkilendirir.

  1. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: ḫarīṭa
  2. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ḫarīṭa
  3. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ḫarīṭa
  4. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: harita

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).