harita
Coğrafya, tarih, dil, nüfus vb. konularda yeryüzünün bütününün veya bir bölümünün belirli bir oranda küçültülerek bir düzlem üzerine çizilmiş hâli
Harita'nın kökü Yunancadır, ancak Türkçeye hangi yoldan geldiği konusunda kaynaklar ayrılır. Tietze ve Stachowski sözcüğü doğrudan Yunanca chartí ya da chártēs biçimlerine bağlar; Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî ise Yunancadan Arapçaya geçmiş ḫarīṭa üzerinden geldiğini söyler. Kâmûs-ı Türkî'nin sözcüğe ‘meşinden kese, dağarcık’ anlamını da vermesi Arapça biçimin izini taşır (Bitigçi açıklaması). Tarihsel Derlem'deki en eski tanıklar XV. yüzyıl Çağatay Türkçesinde Lisânü't-Tayr'dadır ve sözü bu ‘kese, torba’ anlamıyla kullanır; ‘harita’ anlamında ise XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi denizcilerin haritalarından söz eder. Tietze ‘deniz haritası’ anlamını ayrıca İtalyanca carta'dan gelen karta sözcüğüyle ilişkilendirir.
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: ḫarīṭa
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ḫarīṭa
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ḫarīṭa
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: harita