öğrenme — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 16 Ekim 2026, 14:36 (Türkiye saati)

sözcük
634
kaynak
39
tarihsel tanık
116.008
en eski kayıt
8. yy.

öğrenme

Bilgi, beceri veya davranışın deneyim ve çalışmayla edinilip gerektiğinde kullanılabilir hâle gelmesi; istihbar.

Öğrenme, öğrenmek fiilinin -me ekiyle kurulmuş adıdır; Gülensoy sözü öğren- fiilinin türevleri arasında sayar, Kâmûs-ı Türkî de doğrudan bu fiile gönderir. Taban fiil Uygurcada ve Divanü Lugati't-Türk'te ögren- biçimiyle geçer; eski anlamı ‘alışmak’tır. Gülensoy'un M. Erdal ve T. Tekin'e dayanarak benimsediği açıklamaya göre fiil, ögür ‘sürü’ adından -e- ve -n- ekleriyle türemiştir; asıl anlamı ‘alışmak, ehlileşmek’, eşi ögret-'inki ‘alıştırmak, ehlileştirmek’tir. Sözü ög ‘akıl’ ya da ‘göğüs’ sözüne bağlayan açıklamalar zayıf kalır. Öğrenme'nin incelenen kaynaklardaki en eski kaydı Kâmûs-ı Türkî'dedir.

  1. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: öğrenme
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: öğrenme

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).